تاریخ انتشار خبر 1400 ::
تکگویی راهی برای ورود است. چون نیاز به همراه ندارد. چه برای بازیگر، چه نویسنده.
یک بازیگر با عطش بازیگری، میخواهد هرچه زودتر بیاید روی صحنه ولی نمیتواند منتظر همراه بماند، مخصوصاً معطلِ آنهایی که عطششان کمتر است. پس به دنبالِ تکگویی میگردد. که خودش باشد و خودش. و بازی کند…
متن فوق بخشی از مقدمهی کتاب «تکگوییهای مرگ» نوشتهی زهره یحیایی است که توسط افشین هاشمی کارگردان و بازیگر تئاتر و سینما نوشته شده است. این کتاب در آستانهی بهار سال نودونه توسط نشر آماره منتشر شد و روانهی بازار نشر شد.
کتاب که در قطع پالتویی آماده شده است، شامل هفت تکگویی یا مونولوگ است، که کاراکترهای هر متن با قرار گرفتن در موقعیتهای مختلف چه خودخواسته و یا چه به اجبار، خودشان و موقعیتشان را تحلیل کرده و با زبانی توأم با اندوه و طنز به بازنماییِ آن موقعیت و در واقع واکاویِ خودشان در مواجه با مرگ میپردازند. مرگی که به موازات زندگی پیش میرود. این شخصیتها، آدمهایی هستند که هر خوانندهای میتواند نقطه ی مشترکی میان او و خودش پیدا کند و هر بازیگری میتواند تواناهاییِ بازیگریِ خود را در قالب آن شخصیت به نمایش درآورد. نویسندهی این نمایشهای تکنفره با نگاهِ طنزی که به این اتفاق بیبروبرگرد، یعنی مرگ، دارد، تلاش کرده تا کمی از تلخیِ این واقعیت بکاهد و موفقیتش درین زمینه، قطعاً روی صحنهی نمایش، بیشتر قابل بررسی خواهد بود.
در کتاب تکنیک بازیگری ترجمه ی احمد دامود از زبان “استلا آدلر” آمده است: برای نویسنده ی نمایشنامه تکگویی وسیله ای ممتاز و قوی برای ایجاد ارتباط مستقیم با تماشاگر است. با استفاده از تکگویی، نمایشنامه نویس صریحا دنیا را مخاطب قرار میدهد. بعنوان یک رویداد بزرگ شاعرانه، تکگویی دربردارندهی هسته ی اصلی فکریست که نمایشنامه نویس قصد انتقال آن را به تماشاگر دارد.
شاید این گفتهی استلا آدلر بهترین توصیف یک تکگویی خوب باشد.
بخشی از مونولوگ “دالون” یکی از هفت تکگویی کتاب را میخوانیم:
“…اون روز بعدِ خاکسپاریِ بابا، به مامان یه انگشتر دادن و یه شال بافتنیِ سرم های خاکستری. گفتم قبول نمیکنه اما اونا رو گرفت. شب نشده انگشتر رو فروخت و گوشت و مرغ خرید و بسته بندی کرد برای فریزر. شالم زمستونا تا میکرد میذاشت زیرِ درِ حیاط خلوت که سوز نیاد…الان احساس میکنم داره سوز میآد…”
یکی از تک گویی های منتشر شده در کتاب با نام “تیتر” به صورت نمایش شنیداری، بعنوان یکی از اولین نمایش های شنیداری فضای مجازی، بر روی سایت تیوال به کارگردانیِ زهره یحیایی و با بازیِ سلاله ارغوان در دسترس علاقمندان قرار گرفته است. که با مراجعه به لینک https://www.tiwall.com/p/titr میتوانید این اجرا را بشنوید.
دیدگاهتان را بنویسید